Den Haag heeft z’n bijnaam ‘Stad der Vrede en Recht’ echt verdiend. Het Vredespaleis is natuurlijk het bekendste symbool – dat imposante gebouw uit 1913 dat je niet over het hoofd kunt zien. Grappig genoeg werd het betaald door Andrew Carnegie, een Amerikaanse staalmagnaat die blijkbaar graag wat van zijn fortuin aan wereldvrede besteedde.

Wat veel mensen niet beseffen: Den Haag is echt een miniVN. Er zitten meer dan 200 internationale organisaties, van Europol tot de organisatie die chemische wapens in de gaten houdt (OPCW). Met ongeveer 170 ambassades en consulaten is het na Washington en Brussel letterlijk de nummer drie diplomatieke hoofdstad ter wereld. Niet slecht voor een stad van nog geen half miljoen inwoners.

Het hele verhaal begon eigenlijk met de Haagse Vredesconferenties van 1899 en 1907. Tsaar Nicolaas II – ja, die van Rusland – bedacht dat het wel tijd werd voor wat internationale afspraken over oorlog en vrede. Best vooruitstrevend, al kun je je afvragen hoe serieus hij het meende gezien wat er later gebeurde.

Het blijft een beetje vreemd dat Amsterdam officieel de hoofdstad is, terwijl alle regeringsgebouwen en het koningshuis gewoon in Den Haag zitten. Maar goed, dat is een ander verhaal. Waar het om gaat: als er ergens ter wereld belangrijke beslissingen vallen over internationale conflicten, mensenrechten of oorlogsmisdaden, gebeurt dat waarschijnlijk in Den Haag. Elke dag weer.