Wat deze editie onderscheidde was de bewuste keuze om de organisatie over meerdere locaties te spreiden. Milaan fungeerde als stedelijk decor en economisch hart, terwijl Cortina d’Ampezzo, een bergdorp diep in de Dolomieten, de wintersportonderdelen voor zijn rekening nam. Cortina is geen onbekende in dat opzicht: het dorp heeft eerder grote sportevenementen georganiseerd en beschikt over bestaande accommodaties die hergebruikt konden worden. Dat laatste was ook precies de bedoeling. Grote sporttoernooien staan al jaren onder druk vanwege de astronomische kosten van nieuwe infrastructuur, en het gedeelde model van 2026 was een directe reactie daarop. Of het als blauwdruk geldt voor toekomstige edities, valt nog te bezien.