Netflix begon in 2013 met het maken van eigen content. “House of Cards” was de eerste grote Netflix Original, maar Stranger Things liet drie jaar later pas echt zien wat mogelijk was.

De impact ging ver buiten tv alleen. Weet je nog dat Kate Bush’s “Running Up That Hill” uit 1985 opeens weer overal te horen was na seizoen 4? De serie bracht het nummer terug in de hitlijsten, decennia na de originele release. En dat’s maar één voorbeeld. Nike maakte Stranger Things sneakers, er kwamen LEGO-sets, Coca-Cola herlanceerde z’n oude New Coke speciaal voor de serie, en Universal Studios bouwde er attracties voor in hun pretparken.

Seizoen 4 kostte naar schatting meer dan 30 miljoen dollar per aflevering (als deze data nog klopt, want prijzen in de streamingwereld veranderen snel). Dat maakte het een van de duurste series ooit. Maar goed, bij de lancering van dat seizoen werd er binnen drie weken meer dan 286 miljoen uur aan content gekeken. Dat soort cijfers rechtvaardigen blijkbaar die budgetten.

Millie Bobby Brown (Eleven), Finn Wolfhard (Mike) en Gaten Matarazzo (Dustin) waren relatief onbekend toen ze begonnen. Nu zijn het wereldsterren. Dat gebeurt niet vaak meer in het huidige medialandschap waar iedereen z’n eigen ding kijkt.

Grappig detail: de Duffer Brothers moesten hun concept bij zo’n 15 tot 20 verschillende netwerken en streamingdiensten pitchen voordat iemand ja zei. HBO wees het af. Andere grote namen ook. Netflix nam het risico en won de jackpot.

De serie speelt zich af in het fictieve Hawkins, Indiana, en ademt de sfeer van Steven Spielberg, Stephen King en John Carpenter. Die mix van nostalgie, spanning en avontuur blijkt te werken voor alle leeftijden. Het is bijna ouderwets: een serie waar verschillende generaties samen naar kunnen kijken. Dat gebeurt tegenwoordig niet zo vaak meer.