• A. De DVD-speler
  • B. De videorecorder
  • C. De compact disc (CD)
  • D. De digitale videorecorder (DVR)

💡 Hulp nodig?

Denk aan dat grote, zwarte kastje dat vroeger onder vrijwel elke TV stond. Het werkte met magnetische banden in grote cassettes. En ja, Philips was er natuurlijk bij betrokken - wanneer was dat niet zo?

✅ Bekijk het antwoord

Het juiste antwoord is B. De videorecorder.

Kijk, de videorecorder is niet volledig een Nederlandse uitvinding - dat zou te mooi zijn. Maar Philips uit Eindhoven heeft er wel een enorme stempel op gedrukt. Ze begonnen in 1972 met het VCR-systeem en later kwam het V2000-systeem. De échte Nederlandse bijdrage zat ’m in de technologieën erachter: magnetische opnametechnieken en compacte cassettesystemen die het allemaal mogelijk maakten.

Waarom de andere opties niet kloppen:

  • A. De DVD-speler: Philips was inderdaad betrokken bij de ontwikkeling van de DVD (samen met Sony) in de jaren ‘90, maar dat is een afspeelapparaat, geen opnameapparaat. En het kwam ook pas eind jaren ‘90 echt op de markt - dus te laat voor deze vraag.

  • C. De compact disc (CD): Ja, ook een Philips/Sony-uitvinding uit begin jaren ‘80, maar die was voor muziek. Geweldig ding, maar had niks te maken met televisie opnemen.

  • D. De digitale videorecorder (DVR): Die kwam pas veel later, eind jaren ‘90, begin 2000. Vooral Amerikaanse bedrijven zoals TiVo waren daar de grote spelers. Decennia later dus dan de klassieke videorecorder.

📚 Meer achtergrondinformatie

De geschiedenis van de videorecorder is eigenlijk één grote veldslag geweest, met Nederlandse troepen voorop. Philips uit Eindhoven zat er middenin, tijdens wat later bekend zou worden als de beruchte “formatoorlog” van de jaren ‘70 en ‘80. VHS van het Japanse JVC, Betamax van Sony, en het Nederlandse V2000 van Philips - allemaal vochten ze om een plekje onder jouw TV.

Wat Nederland eraan bijdroeg

Philips kwam met een hele reeks innovaties:

VCR-systeem (1972): Een van de eerste videosystemen voor gewone mensen. Nou ja, “gewone mensen” - het ding was nog steeds loodzwaar en peperduur, maar het was een begin.

V2000 (1979): Dit was technisch gezien het beste systeem van de drie. Het had dynamische tracking (DTF genoemd), waardoor je een perfect stilstaand beeld kreeg bij pauze - probeer dat maar eens met VHS! De cassettes waren dubbelzijdig, dus je kon tot 8 uur opnemen. Acht uur! Dat was echt waanzinnig in die tijd.

Magnetische koptechnologie: De Nederlandse ingenieurs ontwikkelden verbeterde magnetische koppen. Klinkt saai misschien, maar zonder die dingen had je geen video-opnames gehad.

Hoe het ons leven veranderde

Moeilijk voor te stellen nu, maar de videorecorder was écht revolutionair. Plots kon je zelf bepalen wanneer je iets keek - niet de programmaleiding van de omroep. Dat “timeshift” kijken vinden we nu doodgewoon, maar in de jaren ‘80 was het science fiction die werkelijkheid werd.

En videotheken! Weet je nog? In de jaren ‘80 en ‘90 had elke wijk er wel eentje. Je liep op vrijdagavond langs de schappen, hoopte dat die ene film nog niet uitgeleend was, en betaalde een paar gulden om hem het weekend te mogen houden. Als je hem te laat terugbracht, kreeg je een boete. Die tijd lijkt nu zo ver weg.

Ook familievideo’s werden ineens een ding. Verjaardag van opa? Vastleggen. Eerste stapjes van de baby? Check. Iedereen werd een soort amateur-filmmaker, met alle wiebelbeelden en slechte zoom-ins van dien.

De formatoorlog die Philips verloor

En hier komt het pijnlijke deel: ondanks dat V2000 technisch beter was, verloor Philips de strijd. VHS won, simpelweg omdat JVC slimmer was met marketing en meer filmstudio’s zover kreeg om hun films op VHS uit te brengen. In 1985 gaf Philips het op en stopte met V2000. Zuur.

Maar Philips gaf niet op met videotechnologie - ze richtten zich daarna op CD’s en later DVD’s, waar ze wél succesvol mee waren.

Grappig detail: de allerlaatste videorecorder werd pas in 2016 geproduceerd, door het Japanse Funai Electric. Ruim 40 jaar geschiedenis kwam toen ten einde. Tegenwoordig staat er waarschijnlijk geen enkele werkende videorecorder meer in je buurt, tenzij je een echte verzamelaar bent of iemand die nóg steeds die oude trouwvideo niet heeft gedigitaliseerd.

Het blijvende erfgoed

Gerard Alberts, technologiehistoricus, zei het ooit mooi: “Nederlandse innovatie wordt vaak over het hoofd gezien, maar zonder Philips’ bijdragen aan magnetische opnametechniek zou de videorecorder er heel anders hebben uitgezien - of misschien wel helemaal niet bestaan hebben.”

Elke keer dat je op “opnemen” drukt (of tegenwoordig: iets toevoegt aan je Netflix-lijst), denk dan even aan die Nederlandse ingenieurs in Eindhoven die het allemaal mogelijk maakten. De videorecorder is misschien dood, maar het idee van “kijken wanneer jij het wilt” - dat heeft gewonnen.